Trójniki rurowe do transportu pneumatycznego

Znaczenie trójników rurowych w transporcie pneumatycznym

Trójnik nie jest jedynie połączeniem trzech odcinków rury. W instalacji transportu pneumatycznego tworzy węzeł, w którym strumień materiału zmienia kierunek, rozdziela się pomiędzy gałęzie, łączy z innym strumieniem albo zostaje wprowadzony do głównej linii przesyłowej. Z tego powodu jego geometria może wpływać na sposób przemieszczania produktu, ryzyko zalegania cząstek oraz intensywność zużycia ścianek w strefie połączenia.

Oferta obejmuje trójniki nierdzewne, trójniki HWR o podwyższonej odporności na zużycie oraz trójniki ze szkła borokrzemowego 3.3. Poszczególne rodziny odpowiadają na różne potrzeby: od budowy standardowego rozgałęzienia, przez zabezpieczenie szczególnie obciążonego punktu rurociągu, po stworzenie miejsca umożliwiającego wzrokową kontrolę przepływu.

Trójniki typu Y 30° i 45° oraz typu T 90°

Trójniki typu Y z odgałęzieniem 30° lub 45° umożliwiają prowadzenie strumienia pod kątem do osi przewodu głównego. Wariant 30° zapewnia najbardziej stopniową zmianę kierunku spośród standardowych wykonań, ale wymaga większej długości zabudowy. Może być przydatny przy transporcie produktów podatnych na kruszenie lub w instalacjach, w których istotne jest ograniczenie gwałtownego skrętu strumienia.

Trójnik 45° stanowi kompromis pomiędzy łagodnością prowadzenia materiału a ilością miejsca potrzebnego do wykonania rozgałęzienia. Jest często wybierany do łączenia linii technologicznych, wprowadzania produktu do przewodu głównego oraz rozdzielania transportu pomiędzy różne punkty odbioru.

Trójniki typu T z odgałęzieniem 90° stosuje się tam, gdzie wymagane jest prostopadłe odejście od rurociągu. Taka konstrukcja pozwala uzyskać zwarty układ instalacji, lecz w wielu aplikacjach strefa odgałęzienia jest bardziej narażona na uderzenia cząstek, zaleganie produktu i miejscowe zużycie niż w trójnikach o mniejszym kącie.

Sam trójnik jest elementem statycznym i nie steruje kierunkiem przepływu. Jeżeli materiał ma być kierowany naprzemiennie do różnych gałęzi, instalacja wymaga dodatkowego zaworu rozdzielającego, zasuwy lub innego elementu sterującego.

Konstrukcja trójników metalowych

Standardowe trójniki metalowe wykonywane są przez precyzyjne wycinanie elementów i ich spawanie. Katalog obejmuje wykonania o kątach 30°, 45° i 90°, średnicach zewnętrznych od Ø38 do Ø154 mm oraz grubościach ścianek 1,5 i 2,0 mm. Podstawowym materiałem jest stal nierdzewna 1.4301 / AISI 304 lub 304L, natomiast wykonania ze stali 1.4404 / AISI 316L mogą być dostępne na indywidualne zapytanie.

Proste odcinki końcowe umożliwiają dopasowanie trójnika do rur i innych elementów instalacji. W zależności od przygotowania końców połączenie może być wykonane przez spawanie lub przy użyciu odpowiednio dobranych obejm rurowych. Połączenia obejmowe ułatwiają późniejszy demontaż węzła podczas czyszczenia, przeglądów i prac serwisowych.

Na zapytanie możliwe jest wykonanie elementów niestandardowych, dostosowanych do konkretnej geometrii instalacji. Dokumentacja techniczna przewiduje również możliwość spawania z użyciem gazu formującego, która wymaga indywidualnego uzgodnienia.

Trójniki HWR w miejscach intensywnego zużycia

Węzły rozgałęzienia i łączenia strumieni należą do miejsc szczególnie narażonych na zużycie erozyjne. Cząstki zmieniające kierunek mogą wielokrotnie uderzać w ściankę w pobliżu odgałęzienia, zwłaszcza przy dużej prędkości transportu lub podczas przesyłu regranulatów i tworzyw wzmacnianych włóknem szklanym.

Trójniki HWR powstają na bazie stali nierdzewnej 1.4301 / AISI 304 i mają powierzchnię o zwiększonej odporności na zużycie. Są przeznaczone przede wszystkim do rozgałęzień, punktów podawania materiału oraz miejsc łączenia strumieni, w których standardowy trójnik wymagałby częstej wymiany. Zakres katalogowy obejmuje kąty 30°, 45° i 90°, średnice od Ø38 do Ø114,3 mm oraz ścianki 1,5 i 2,0 mm.

Zastosowanie wykonania HWR może wydłużyć okres pomiędzy przeglądami i ograniczyć ryzyko nieplanowanego rozszczelnienia rurociągu. Nie zastępuje jednak analizy przyczyny zużycia. Jeżeli przetarcia wynikają z nadmiernej prędkości transportu, niewłaściwej geometrii węzła lub niekorzystnego kierunku wprowadzania materiału, warto ocenić również parametry całej instalacji.

Trójniki szklane jako punkt diagnostyczny

Trójniki ze szkła borokrzemowego 3.3 łączą funkcję rozgałęzienia z możliwością bezpośredniej obserwacji produktu. Przezroczysty węzeł ułatwia sprawdzenie, czy materiał dociera do odgałęzienia, jak rozkłada się pomiędzy przewodami oraz czy w obszarze połączenia nie tworzy się zator lub warstwa zalegającego produktu.

Rozwiązanie może być szczególnie wartościowe podczas rozruchu instalacji, regulacji parametrów transportu i poszukiwania przyczyn powtarzających się zakłóceń. Użytkownik uzyskuje informację dokładnie w miejscu, w którym strumień zmienia kierunek lub łączy się z innym przepływem, a nie wyłącznie na prostym odcinku rury.

Katalog obejmuje trójniki szklane o średnicach Ø47, Ø56 i Ø66 mm oraz grubości ścianki 5 mm. Elementy wyposażone są w miedzianą taśmę, która po prawidłowym połączeniu z metalowymi częściami instalacji pomaga zachować ciągłość obwodu uziemienia.

Jak dobrać trójnik do instalacji?

Przy doborze należy uwzględnić nie tylko średnicę i grubość ścianki rurociągu, ale również funkcję węzła. Inne wymagania dotyczą punktu, w którym jeden strumień jest rozdzielany, inne miejsca łączenia dwóch linii, a jeszcze inne odgałęzienia służącego okresowemu podawaniu produktu.

Znaczenie mają również kierunek rzeczywistego przepływu, ścieralność i podatność produktu na uszkodzenia, prędkość transportu, dostępna długość zabudowy oraz możliwość demontażu podczas prac serwisowych. W miejscach trudnych do kontroli warto rozważyć trójnik szklany, natomiast w punktach powtarzającego się zużycia - wykonanie HWR.

Odpowiednio dobrany trójnik powinien być zgodny z rurami i obejmami pod względem średnicy zewnętrznej, grubości ścianki oraz długości odcinków końcowych. Przy modernizacji istniejącej instalacji warto porównać również wszystkie wymiary zabudowy, ponieważ trójniki o tym samym kącie i średnicy mogą różnić się długością przewodu głównego i odgałęzienia.